از جمله تعقیبات و دعا های مخصوص نماز واجب عصر، هفتاد بار از خداوند- جلّ جلاله – طلب آمرزش نمودن است.

از تعقیبات مهم نماز عصر، ده با خواندن سورة « إنّا اَنزَلناهُ فی لَیلَةِ القَدر» است. پس وقتی خواستی آنها را بخوانی، لازم است که حالتت مانند کسی باشد که در پیشگاه پادشاه زمین ها و آسمان ها قرار گرفته، و کلام او- جل جلاله- را در محضر او با هیبت و احترام و تعظیم قرائت می نماید.

در روایتی از امام جواد^(ع) آمده است: « هر کس بعد از نماز عصر، ده بار سورة « إنّا اَنزَلناهُ فی لَیلَةِ القَدر» را قرائت کند، مانند اعمال همة خلایق برای او محسوب خواهد شد.»

دیگر تعقیبات مهم بعد از نماز عصر، اقتدا به مولایمان حضرت موسی بن جعفر امام کاظم (ع)در دعا برای مولایمان حضرت مهدی ^(ع) است.

امام باقر ^(ع) به نقل از رسول خدا ^(ص) فرمود:

هنگامی که بندة مؤمن برای انجام نماز بپا می خیزد، خداوند به سوی او نظر رحمت میکند( یا خداوند به او توجه می کند) تا اینکه نماز را به پایان ببرد، و رحمت از بالای سرش تا کرانة آسمان بر او سایه می افکند، و فرشتگان از گرداگرد – [ یا از بالای سر] او تا کرانه آسمان  اورا در بر می گیرند، و خداوند فرشته ای را بر او می گماردکه روی سرش بایستد و بگوید: ای نمازگزار، اگر میدانستی که چه کسی به تو می نگرد و با چه کسی مناجات می کنی، هرگز روی خود را بر نمی گرداندی، و هیچگاه از جایت تکان نمی خوردی.»

سپس تسبیح حضرت زهرا^(س) را بگوید.

از تعقیبات مهم جهت استجابت دعا، خواندن دعای زیر است که در روایت آمده است:«هر کس بعد از نماز واجب بگوید:

﴿ یا مَن یَفعَلُ ما یَشاءُ، وَلا یَفعَلُ ما  یَشآءُغَیرُهُ﴾

-   ای خداوندی که آنچه بخواهی انجام می دهی، و غیر تو نمی تواند هر چه را خواست انجام دهد.

سپس حاجات خویش را بخواهد، هر چه درخواست کند به او عطا شود.»[1]

از تعقیبات مهم جهت افزونی سعادت و دفع چیزهایی که از آن هراس دارد، اذکار زیر است که در روایت آمده امام صادق ^(ع) فرمود:« روزی رسول خدا ^(ص) به اصحایش فرمود: اگر جامه ها و ظروفی را که دارید جمع کنید و روی هم بگذارید، آیه به آسمان می رسد؟ عرض کردند: خیر، ای رسول خدا . فرمود: وقتی از خواندن نماز فراقت پیدا کردید، سی بار بگویید:

«سُبحانَ اللهِ، وَ الحَمدُلِلّهِ، وَ لا اِلهَ إلَّا اللهُ، وَاللهُ أَ کبَرُ.»

زیرا این کلمات، ویرانی، غرق شدن، سوختن، افتادن در چاه، خوراک درندگان قرار گرفتن، جان سپردن به صورت بد، و هر گونه نکبت و گرفتاری و مصیبتی را که بر بنده در آن روز فرود می آید، دفع می کنند، و آنها مُعَقَّبات[2]  هستند.

[1] . کافی، ج ۲ ، ص ۵۴۹ ، ۹- البته در کافی عبارت به صورت زیر آمده است: « وَ لا یَفعَلُ ما یَشاءُ، أَحَدٌ غَیرُهُ » و نیز اینکه تمام دعا را سه بار بگوید.

[2] . یعنی امور خوشایند ( از جمله دفع موارد مذکور در روایت) را در پی دارند.

در حدیثی امام صادق ^(ع) فرمود: « تسبیح حضرت زهرا^(س) در تعقیب نمازها ،  از هزار رکعت نماز| نافله| خواندن در هر روز، در نزد من محبوبتر است.»

البته ترتیب تسبیح حضرت زهرا^(س)  به گونة دیگر نیز روایت شده است ، چنانکه در حدیث آمده که امام صادق ^(ع) فرمود: «هر کس بخواهد تسبیح حضرت زهرا، فاطمه^(س) را بگوید، ابتدا سی و چهار بار تکبیر، بعد سی و سه بار تسبیح بگوید، و تسبیح را به تکبیر متصل کند، و بعد سی و سه بار حمد بگوید و حمد را به تسبیح متصل کند.»

بعد از آنکه «أَلحَمدُ لِلّهِ»[1] تسبیح حضرت فاطمه را به پایان برد بگوید:

«لا إلهِ إلَّا اَللهُ، ﴿ إنَّ اللهَ وَمَلآئکَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَی النَّبَیِّ، یا أیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا، صَلُّوا عَلَیهِ، وَ سَلِّمُوا تَسلیماً.﴾[2]  لَبَّیکَ رَبَّنا وَ سَعدَیکَ. أللّهُمَّ، صَلَّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلَ مُحَمَّدٍ وَ عَلی أهلِ بَیتِ مُحَمَّدٍ وَ عَلی ذُرِّیَّةِ مُحَمَّدٍ، وَ السَّلامُ عَلَیهِ وَ عَلَیهِم، وَ رَحمَةُ اللهِ وَ بَرَکاتُهُ، وَ أشهَدُ أنَّ التَّسیمَ مِنّا لَهُم وَ الإِئتِمامَ [ یا: الإیمانَ] بِهِم وَ التَّصدیقَ لَهُم. رَبَّنا، آمَنّا وَ صَدَّقنا وَ اتَّبَعنَا الرَّسُولَ وَ آلَ الرَّسُلَ، فَکتُبنا مَعَ الشّاهِدینَ.

أَللّهُمَّ، صُبَّ عَلَینَا صَبَّا صَبَّا، بَلاغاً لِلآخِرَةِ وَ الدُّنیا، مِن غَیرِ کَدٍّ وَ لا نَکَدٍ وَ لا مَنٍّ مِن اَحَدٍ مِن خَلقِکَ، إِلّا سَعَةً مِن رِزقِکَ وَ طیباً مِن وُسعِکَ مِن یَدِکَ الملأی عِفافاً، لا مِن أَیدی لِئآمِ خَلقِکَ، إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیءٍ قَدیرٌ.

أَللّهُمَ اجعَلِ النُّورَ فی بَصَری، وَ البَصیررَةَ فی دینی، وَ الیَقینَ فی قَلبی، وَ الإِخلاصَ فی عَمَلی، وَالسَّعَةَ فی رِزقی، وَ ذِکرَکَ بِالَّیلِ وَ النَّهارِعَلی لِسانی، وَ الشُّکرَ لَکَ أُبَداً ما أَبقَیتَنی. أَللّهُمَّ، لا تَجِدنی حَیثُ نَهَیتَنی، وَ بارِک لی فیما أَعطَیتَنی، وَ ارحَمنی إِذا تَوَفَّیتَنی، إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیءٍ قَدیرٌ.» ﴾

در این صورت خداوند، تمام گناهان او را آمرزیده، و از همان لحظه و روز و ماه و سال تا سال دیگر، از ناداری ، نیازمندی، دیوانگی، جذام، پیسی، مرگ بد و از هر گرفتاری و بلایی که از آسمان به زمین فرود می آید عافیت می بخشد. و برای او در برابر این عمل شهادت به کلمة اخلاص «لا إِلَه إِلَّا الله» همراه با ثواب آن تا روز قیامت نوشته می شود، و ثواب و پاداش آن مسلّماً بهشت است.

راوی می گوید: عرض کردم: آیا این ثوابها و نتایج برای کسی است که آن را در هر روز، تا یک سال بگوید؟ فرمود: خیر، اینها برای کسی است که از امسال تا سال دیگر که گردش کند فر ا رسد، او را کفایت می کند.

عبد الرحمن بن کثیر می گوید: به امام صادق ^(ع) از ناراکحتی و اندوه و سختی که بدان گرفتار شده بودم، گله و شکایت نمودم. حضرت فرمود: ای عبد الرّحمن، وقتی نماز عشا را خواندی، دو رکعت نماز بجار آور، سپس طرف راست صورتت را بر زمین بگذار و بگو:

«یا مُذِلَّ کُلِّ جَبّارٍ، وَ مُعِزَّ کُلِّ ذَلیلٍ، قَد وَ حَقِّکَ ، بَلَغَ بی مَجهُودی.»

-ای خوار کنندة هر سرکش، و سر افراز کنندة هر خوار و ذلیل، به حق تو سوگند ، به حقیقتاً تاب و توانم به آخر رسیده است.

وی می گوید: بیش از سه شب آنرا نگفته بودم که غم و اندوهم برطرف شد و فرج و گشایش برایم حاصل گردید.

حضرت ابی الحسن موسی بن جعفر ^(ع) فرمود: حضرت جعفر بن محمد^(ص) پیوسته می فرمود: «هر کس هنگامی که اذان صبح و اذان مغرب را شنیداین دعا را بخواند، و سپس در همان روز یا شب بمیرد، از توبه کنندگان نوشته می شود، که بگوید:

﴿أَللّهُمَّ إِنّی أَسئَلُکَ بإِقبالِ لَیلَتِکَ وَ إدبارِ نَهارِکَ وَ حُضُورِ صَلواتِکَ وَ أَصواتِ دُعاتِکَ [دُعائِکَ] وَ تَسیبحِ مَلآئِکَتِکَ، أَن تُصَلِّیَ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ أَن تَتُوبَ عَلی إِنَّکَ أَنتَ التَّوّابُ الرَّحیمُ. ﴾

-خداوندا، و واسطة روی آوردن شب و پشت کردن روز و حضور وقت نمازهایت و صداهای  دعا کنندگانت[ یا: دعایت] و تسبیح مالئکه ات، از تو درخوایت می کنم که بر محمد و آل محمد درود فرستی، و توبه مرا بپذیری، براستی که تو بسیار توبه پذیر و مهربان می باشی.

پیامبر اكرم (ص) فرمودند: نجات در این است كه بنده با خدا خدعه و نیرنگ نكند كه اگر چنین كند خدا نیز با او خدعه خواهد كرد. كسی كه نیرنگ ورزد خدا ایمان را از دلش خلع می كند و نفسش با وی خدعه نمی كند پرسیدند چه طوری شود؟ فرمودند: بنده به آنچه امر شده عمل می كند ولی قصدش چیز دیگری است پس تقوای الهی بورزید و از ریا دوری كنید شركت به خدا است همانا ریاكار در روز قیامت به این نام ها خوانده می شود: ای كافر! ای خامر! ای غادر! عمل تو گشت و اجرت باطل شد اجرت را از كسی كه برای او كار می كردی بگیر.[1]

حجت الاسلام و المسلمین محمد ری شهری نقل می كند: شیخ رجبعلی خیاط فرمود كه در تشییع جنازه ی آیت الله بروجردی جمعیت بسیاری آمدند و تشیعع باشكوهی شد.

در عالم معنا از ایشان پرسیدم: چطور این اندازه از شما تجلیل كردند؟ فرمود: تمام طلبه ها را برای خدا درس دادم![1]

   

 

شداد بن اوس می گوید: پیامبر اكرم (ص) را گریان دیدم گفتم: برای چه گریه می كنید؟ فرمودند: برای منم از شرك می ترسم نه این كه بت خورشید، ماه یا سنگ را بپرستند، آنها در اعمالشان ریا می كنند.[1]

گویند: بین اعمش و همسرش كدورتی واقع شد. به یكی از دوستانش گفت: بین من و همسرم آشتی ده و سخن بگو تا از من راضی شود.

آن دوست نزد همسر اعمش آمد و گفت: ای زن! اعمش مردی است بزرگ، از او بی زار نشوی كه كوری چشمش و باریكی ساق پایش و ضعف زانوهایش و بوی بد زیر بغلش و سرخی كف دستش چیزی نیست!

اعمش گفت: خدا تو را ذلیل كند آن قدر از عیب های من شمردی كه همسر من به بعضی از آن ها را نمی دانست!

                                                            (یكصد موضوع پانصد داستان 3/245 به نقل از نمونه ی معا

در زمان حضرت سلیمان (ع) بر اثر نیامدن باران قطحی شدیدی به وجود آمد به ناچار مردم به حضور حضرت سلیمان آمده و از قحطی شكایت كردند و درخواست نمودند تا حضرت سلیمان آمده و از قحطی شكایت كردند و درخواست نمودند تا حضرت سلیمان برای طلب باران نماز استسقاء بخواند.

حضرت سلیمان به آنها فرمود فردا پس از نماز صبح برای طلب باران با هم برای انجام نماز استسقا به سوی بیابان حركت می كنیم فردای آن روز مردم جمع شدند و پس از نماز صبح به سوی بیابان حركت كردند ناگهان حضرت سلیمان (ع) در راه مورچه ای را دید كه پاهایش را روی زمین نهاده و دستها را به سوی آسمان بلند نموده و می گوید:

خدایا ما نوعی از مخلوقات تو هستیم و از رزق تو بی نیاز نیستیم ما را به خاطر گناهان انسانها به هلاكت نرسان.

حضرت سلیمان (ع) رو به جمعیت كرد و فرمود:

به خانه هایتان برگردید خداوند شما را به خاطر غیرشما سیراب كرد و دعای مورچه را مستجاب فرمود و در آن سال آن قدر باران آمد كه سابقه نداست.[1]

انسانها غالبا یکی از کیفیتهای سمعی , بصری , یا لمسی را بروز می دهند.

اگر چه شما در عین حال می توانید هم سمعی , هم لمسی وهم بصری باشید که معمولا هم هستید غالبا یکی از این کیفیت ها غالب است.

اکنون ببینیم هر یک از این کیفیتها چه ویژگی بارزی دارند:

افراد بصری:

بصری ها افرادی هستند که بیشتر به کیفیتها ی دیداری توجه دارند وتصاویر برایشان بیشتر به کیفیتهای دیداری توجه دارندو تصاویر برایشان بیشتر جلب نظر می کند.

از آنچه که دیده اند بیشتر صحبت می کنند هیجانی ترند سریعتر صحبت می کنند از حرکات دست بسیار استفاده می کنند ومی کوشند سخنان خود را با حرکات به تصویر بکشند

چون سرعت کلام شان با سرعت تصاویر متحرک ذهنی شان برابر نیست ؛معمولا برای بیان اندیشه های خود شتاب دارند برخی کلمات را حذف می کنند وآنچه راهم می گویند طوری می گویند که مخاطب تصویر آن را در ذهن خود ببیند.

افراد سمعی:

اینها بیشتر به کیفیتهای شنیداری توجه دارند واز آنچه شنیده اند بیشتر صحبت می کنند کلام وطنین وآهنگ را به خاطر می سپارند هیجان آرامتری دارند آهسته صحبت می کنند وسمعی می کنند که بیانشان شیوا  ورسا باشد وبه گفتار خود توجه خاصی نشان می دهند

افراد لمسی:

این افراد بیشتر به کیفیتهای لمسی توجه  می کنند از آنچه لمس کرده اند بیشتر حرف می زنند هیجانشان خیلی کم است خیلی آرامند ختی یک نوع رخوت وسستی را می توان در انها دید احساس آنها از دیگران عمیق تر است.

                                                               موفقیت نا محدود(2)

چشم دل باز کن که جان بینی

آنچه نادیدنی است آن بینی

در گذر زندگی ودر غوغای دنیا گرایی چگونه می توان مکاتب وایسم ها که همه مدعی راه به سوی خدا هستند چگونه می توان راه حق را از باطل ها تشخیص داد؟ کدام راست می گویند خدا!

شیطان هم که موحد بود ومی گفت خدا!

پس چرا رانده شد؟

همه از کردار وپندار وگفتار نیک می گویند کدام نیک ؟

چه کسی باید نیک را تعریف کند؟ این همه اختلاف از چیست؟

این همه اختلاف  از چیست ؟ آیا واقعا به اندازه نفوس خلایق راه به سوی خدا هست؟!

اگر چنین باشد رسالت در پیامبران وامامان به چه معناست؟

مغضوبین وضالین چه کسانی هستند؟

نعمت داده شدگان چه کسانی هستند؟

هدایت به صراط مستقیم چیست؟و...

با چه ترازو وبا کدام معیار می توان اندازه را شناخت؟

یک بار بودن فرصت عمر کار را دشوار کرده است.

در آغاز تجربه وشناخت نیست .

در پایان هم مهلت عمل پس چه باید کرد؟

غدیر یعنی پیدا کردن راه یعنی صراط مستقیم یعنی گم نشدن در بی راهی یعنی دوباره پیمان الهی بستن با خدا وپیامبر (صلی الله علیه واله ) ووحی او...

اللهم عجل لولیک الفرج

بَه چه بارانی

پشت پنجره نشته ام

اما انگار حسش می کنم

چشم دوخته ام به آن نقطه دور به آن قطره باران

به آن ابر قشنگ

تا شاید در همین نزدیکی اورا بیابم

صدای ساعت را می شنوم

شب می شودومن منتظرم

باران بند آمد

ابرسفید هم رفت

این جمعه هم گذشت

باز هم او نیامد

بادلی انباشته از غم پنجره  را می بندم

تا جمعه دیگر هفت روزی مانده است

اما برای آمدنت صبر می کنم

ولحظه ها را می شمارم

                     عاطفه زاهدی از تهران